سفارش تبلیغ
صبا ویژن

http://maz1392.ParsiBlog.com
 
لینک دوستان

در روز چهارشنبه مورخ 26 تیر ماه سال 1392،روستای مز آماده استقبال از یک شخصیت عظیم و قاری بین المللی بود.جناب آقای فاروق احمد احمد ضیف قاری ممتاز کشور مصر که چند روزی را در استان فارس و شهرستان خنج و روستاهای اطراف آن به قرایت قرآن مشغول بود؛در روز چهارشنبه ساعت 6 عصر به روستای مز آمدند.تعدادی از افراد نیز همراه او بودند.مردم مز نیز با نصب پارچه ای در ضلع شرقی مسجد حضور فاروق احمد را خوش آمد گفتند.محتوای پارچه متن زیر بود:

((اهلا و سهلا استاد المعظم فاروق احمد احمد ضیف))

مردم همیشه در صحنه مز نیز باز هم مثل همیشه مراسمی در خور شان این قاری بزرگوار برگزار کردند.ایشان با قرایت آیات 183 تا 190 سوره بقره و همچنین قرایت سوره ضحی مردم مز را مستفیض گرداندند.

همچنین پس از این مراسم و با شنیدن صدای اذان،حضار در مسجد روستا بر سر سفره افطار حاضر شدند.

البته این را فراموش نکنیم که سفره افطار هرشب در مسجد روستا پهن است.

 

 

 


[ دوشنبه 92/4/31 ] [ 9:3 عصر ] [ حمید رضا رضایی ] [ نظرات () ]


   مسافر پرواز رمضان!

با نام خدا، پروازت بی خطر و توشه ات فراوان باشد.

سهم سوغات من هم دعای شبهای قدر تو.

««حلول ماه خدا و بهار قرآن مبارک باد»» 

راستی یک چیز دیگر

میگن هر وقت آب می نوشی بگو یا حسین (ع)... 

این روزها که آب می بینی و نمی نوشی آرام بگو:

یا ابوالفضل...


با آمدن رمضان در میان افراد مومن و ولایت مدار روستای مز نیز جنب و جوش خاص را در خود احساس می کنند و مانند همگان به پیشواز ماه مهمانی خدا می روند. مردمان غیور مز هر چند سختی هایی را باید به جان بخرند اما با این وجود باز هم به دستورات دینی خود عمل میکنند.آیا سختی ای بیش از کار کردن کارگران و کشاورزان در حال روزه و همچنین تابش آفتاب سوزان مز سراغ دارید؟؟؟

آفرین به این صبر و استواری.به راستی که سخت است.این صبر ادامه دارد و سخت ترین لحظات آن دقایق پایانی است...همه منتظر هستند...

الله اکبر......الله اکبر،،،،،،آری این بانگ موذن است که از بلند گوی مسجد در سراسر روستا پخش شده و حال و هوای مز را متغیر می سازد.پس از به جا آوردن فریضه نماز همه اعضای خانواده بر سر سفره پر برکت افطار نشسته و پس از شکرگزاری از پروردگار،شروع به خوردن و نوشیدن می کنند.آری شاید سفره مردمان دیار من سرشار از غذاهای گوناگون و گران نباشد؛اما دل های آنان پر از دُری گران بها به نام صفا و صمیمیت است.این است رمز ایستادگی مرمان سرزمین من.

پس از آن همه مردم با دل هایی یک رنگ به مسجد روستا رفته و در آنجا به ترتیل یک جزء از قرآن کریم مشغول می شوند.

مردم روستا در شب های قدر نیز مراسم ویژه ای دارند که شامل سخنرانی و مداحی و خواندن دعای پرفیض می باشد.همچنین در شب های قدر همه مردم بر سر یک سفره حاضر شده و سحری را با هم صرف می کنند.


این بود حال و هوای روستای من در ماه مهمانی خدا.......


[ یکشنبه 92/4/23 ] [ 2:2 صبح ] [ حمید رضا رضایی ] [ نظرات () ]

مز نام یکی از روستادهای استان فارس، در واقع شهرستان خنج می‌باشد. مز از روستاهای قدیمی منطقه است. پیشه? عمده مردم این روستا کشاورزی و دامداری است.

اهالی روستا (غیر از یکی دو خانواده) بومی نیستند یعنی از روستاهای دور و نزدیک به این محل آمده‌اند و ساکن شده‌اند دلیلش هم وجود رشته قنات‌های متعدد و رونق کشاورزی بوده است چون در زمان جنگ جهانی اول قحطی سراسر ایران را فرا گرفت و دولت نیز برای رفع مشکل کاری نکرد لذا عده زیادی از مردم از بین رفتند روستای مز نیز از این امر مستثنی نبود و بیماری‌های سخت‌درمان نیز مزید علت شد به حدی مردم از بین می‌روند که تقریبا روستای مز خالی از سکنه می‌شود.

جمعیت کنونی بعدا به روستا ملحق می‌شوند مثلا از فال گله دار، شیخ عامر، علامردشت، کارزین، ارد، آغسته، فداغ و... از جمله آثار باستانی آن وجود یک خط تونل زیر زمینی از کوه تا دشت مز است که مورد استفاده زرتشتیان بوده است، و قناتها و چاه چرمی و زیارتگاه شاه سید محمود از نوادگان امام موسی بن جعفر و برادر شاه زند و و زیارتگاه بی بی مریم و سنگ تراشه‌های روی قبرها و... دین و مذهب اهالی روستا اسلام و شیعه اثنی عشری است قبلا زرتشتی بوده‌اند و توسط شاه زندو و یارانش مسلمان شدند.

 


[ دوشنبه 92/4/10 ] [ 8:29 عصر ] [ حمید رضا رضایی ] [ نظرات () ]

 

وطن من جایی است که کشاورزی گندم،جو،پنبه و ... در آن رواج دارد.درختان لیمو نیز در آنجا یافت می شود.گاهی اوقات مانند دو سال اخیر کشت هندوانه نیز انجام شد که محصولی پر بار به دست آمد که به مناطق مختلف صادر گردید.

شاید شما این اطلاعات را ابتدایی بدانید و از مطالعه آنها به ستوه آیید؛اما هدف من در اینجا تنها ارایه این مطلب نیست.هدف من چیز دیگری هست.

من می خوام در این پست به یکی از اصلی ترین مشکل های مردم دیارم در سال های اخیر اشاره کنم.این مشکل چیزی نیست جز                             کم آبی

آری در سال های اخیر مردم دیار من با مشکلات زیادی برای کشاوزی مواجه بودند و هستند که از جمله آنها کم آبیمی باشد.بسیاری از افراد از پنبه روستای مز به عنوان گزینه ای برتر در میان پنبه مناطق دیگر نام می برند.اما من در همین جا با کمال تاسف اعلام می کنم که محصول پنبه امسال در روستای مز به ندرت یافت می شود.دلیل این اتفاق هم جاری نشدن آب از قنات ها می باشد.مردم روستا نیز با مشاهده این اتفاق،دیگر انگیزه ای برای این کشت محصولاتی چون پنبه ندارند.

من می خواهم از همین جا از مسئولان استان فارس و شهرستان خنج تقاضا نمایم به این موضوع رسیدگی نمایند.زیرا به نظر من علاوه بر اینکه این راه کسب درآمد مردم روستا می باشد،محصول پنبه یا گندم روستا به عنوان برطرف کننده نیاز عموم نیز می باشد.

واقعا حیف است که با سهل انگاری و عدم بررسی اجازه دهیم این نعمت بزرگ که از نیاکان من تا حال ادامه داشته است،حال نابود گردد.

برداشت پنبه از 120 هکتار از اراضی روستای مز شهرستان خنج آغاز شد

این هم مطالب و لینک صحبت مسئولان در مورد این موضوعhttp://sohbatenow.ir/news.php?id=3501

اظمی بیان داشت: متوسط برداشت محصول وش پنبه در این شهرستان دو تن درهکتار است و برآورد می شود ، امسال پنبه کاران روستای مز 240 وش پنبه برداشت و به بازار مصرف داخلی این شهرستان عرضه نمایند. - 

 وی افزود: روستای مز تنها باقی مانده تولید کننده پنبه دراین شهرستان است و به علت خشکسالی کاشت این محصول در این روستا در مقایسه با سال های گذشته به کمترازیک چهارم رسیده است و دردیگر مناطق این شهرستان تولید این محصول به صفر رسیده است. کاظمی ، بیان کرد: به رغم چنین شرایطی ، برای 50 نفر اززنان روستا ی مز به طور موفقت اشتغال ایجاد شده است . او گفت: همچنین از ابتدای آبان ماه امسال با آغاز برداشت محصولات جالیزی در این شهرستان برای دو هزار نفر در خنج و شهرستان های همجوار ، اشتغال ایجاد شده است و شمار زیادی از این شهرستان ها برای انجام فعالیت های کشاورزی به شهرستان خنج روی آورده اند.


[ دوشنبه 92/4/10 ] [ 1:34 صبح ] [ حمید رضا رضایی ] [ نظرات () ]


.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
امکانات وب


بازدید امروز: 43
بازدید دیروز: 45
کل بازدیدها: 50065
Online User تماس با ما
کد تماس با ما